دور به او مىرسيد ، يادداشت مىكرد تا مطلبى را از دست ندهد . او از حسن اتّفاق از عمر طولانى برخوردار بود و از دوران جوانى به تأليف اشتغال داشت و مجموعهء بزرگى از وقايع تاريخى را كه در طول زندگى شاهد آن بود ، گرد آورد و اين ، افزون بر مطالبى است كه از كتابها و آثار برجاى مانده به دست آورده بود . او به جمع‌آورى و بررسى كتابها به ويژه كتابهاى تاريخى پرداخت ، ولى مساعد نبودن حال و تنگدستى ، او را از رسيدن به اين مهم بازداشت . لذا به بازنويسى كتابهاى مورد نياز و حتى بعضى از كتابهاى چاپ شده روى آورد چون نمىتوانست آن كتابها را خريدارى كند . او به تنهايى كتابخانهء كوچكى تأسيس كرد كه داراى بعضى از آثار مهم و كمياب بود . بازنويسى كتابها براى او فايدهء دو جانبه داشت زيرا تمامى كتابهايى را كه بازنويسى كرده بود ، به دقّت مطالعه مىكرد و بدين ترتيب ، بنيهء تاريخى او تقويت مىشد . علاوه بر اين ، وى در كتابخانه‌ها ، كه در عصر او بسيار بود ، بر تعداد زيادى از كتابهاى ارزشمند چاپى و خطى آگاهى يافت و همهء اين كتابها را با جديّت مطالعه كرد ، تا آن‌جايى كه حقايق تاريخى بسيارى از كتابهاى فقه و حديث و رجال كه گمان وجود مطالب تاريخى در آنها نمىرود ، به دست آورد و اين بركوشش بسيار و ارادهء استوار او دلالت دارد همچنين مسافرت در منطقهء وسيعى از اطراف و اكناف عراق برايش ميسّر شد و بسيارى از آثار باقى ماندهء عراق قديم را مشاهده كرد و بدين ترتيب ، علم را با عمل همراه كرد . از آنجا كه وى قصد داشت تاريخ عراق پس از فروپاشى حكومت عباسيان را مفصّل بنويسد ، ناچار شد به زبان فارسى روى آورد زيرا بر اثر برپايى حكومتهاى بيگانه بر ويرانه‌هاى حكومت عباسى ، در آن زمان بخشى از تاريخ كشور ما به زبان فارسى نوشته شده بود . براقى به بررسى كتابهاى فارسى به منظور استفاده از مطالبى كه دربارهء تاريخ عراق در اين كتابها نوشته شده بود ، پرداخت . به طور كلى وى بيشتر به تاريخ اهميت مىداد و به همين علّت در آن صاحب نظر و متخصّص شد و به جز علم انساب و رجال ، آن هم به سبب ارتباط آن دو با تاريخ به هيچ علم ديگرى توجّه نداشت . او اين دو علم را به دقّت مورد بررسى قرار داد ولى در زبان عربى به سبك نگارش و نامه‌نگارى مهارت چندانى نداشت . از اين‌رو ، هيچ يك از آثارش براى دوستداران فصاحت و بلاغت جاذبه‌اى ندارد زيرا معمولا سبك نگارش او ،